FANDOM


Апісанне Edit

Другое акавірскае ўварванне (арыг. Second Akaviri Invasion), таксама вядомае як Акавірскае ўварванне ў Тамрыэль 2Э 572; у Аргоныі вядома як Вайна Вызвалення — другое па рахунку поўнамаштабнае ўварванне жыхароў кантынента Акавіра на Тамрыэль, якое адбылося ў 2Э 572. Узначальвалася каралём камалёў, Ада'Торбаў Дзір-Камалем.[1]

Ход уварвання Edit

Уварванне стала поўнай нечаканасцю, а матывы гэтак і засталіся невядомы (па некаторых дадзеных акавірцы шукалі штосьці, званае «Пасудзінай Прызначэння»). Па невядомых прычынах акавірскі флот абмінуў паўночную частку Тамрыэля, праплыў па мору Зданяў міма выспаў Тэлванні, Ўвардэнфэлла і Салстхейма, перш чым даканцова высадзіцца ва ўтока Белай ракі да паўночнаму ўсходу ад Віндхельма. Горад быў аточаны яшчэ да таго, як каралева Мэб'ярн змагла падняць насельніцтва на абарону валодання. Пасля кароткай аблогі захопнікі прадраліся праз паўднёвую браму, разрабавалі і спалілі горад. І каралева Мэб'ярн, і яе дачка і спадчынніца, прынцэса Нурнхільда, загінулі ў жорсткай сутычцы ля брамы каралеўскага палаца. Малодшы сын каралевы, прынц Ёрунн, які ўнік згубы ў Віндхельме, знік на кароткі час. Вярнуўшыся, ён абвясціў сябе каралём Ёруннам. Разам з ім з'явіўся магутны ваяр, якога ён уявіў як Вульфхарта, «Попелавага Караля», нібы пасланага з Саўнгарда дапамагчы нордам пабіць акавірцаў (згодна іншай крыніцай, ён быў закліканы Альмалэксіяй [2][3]). Пры яго падтрымцы Ёрунн згуртаваў вакол сябе нордаў з усходу і ўмацаваўся ў Рыфтенё. Дзір-Камаль паступіў нечакана, мінучы Рыфтэна — ізноў жа, па невыразных прычынах — і прамаршаваўшы ў заходні Морраўінд. Супраць іх выступілі сілы данмеров пад камандаваннем Альмалэксыі і яе галоўнага генерала Танвала Індарыла, якія інсцэнавалі адступ. Дзір-Камаль пераследаваў войска данмераў до ўсходняга Стоўнфоллза, дзе эльфы спынілі адступаць, заняўшы загадзя падрыхтаваную лінію абароны. Гэта замарудзіла пасоўванне акавірцаў, затрымаўшы іх да моманту прыбыцця нордаў у кіраўніку з Вульфхартам і Ёруннам. Аднак акавірцы, прыціснутыя да Унутранаму мору, зрабілі бязлітасны супраціў, спрабуючы пратрымацца да прыходу сваіх караблёў. З'яднанага войска данмераў і нордаў гэтак і не атрымалася прадраць лінію абароны, аднак у апошні момант іх падтрымалі два легіёны арганіянаў пад камандаваннем Хэйты-Мін [4], якія падышлі з поўдня. Са свежым падмацаваннем тамрыэльцы даканцова зламалі лад акавірцаў. Пасля гэтага рэшткі войска захопнікаў беглі.

Вынікі Edit

Гэты канфлікт здолеў з'яднаць тры расы, якія выпрабоўвалі вялікую нянавісць адзін да аднаго на працягу стагоддзяў. З прычыны гэтых падзей і быў падпісаны Эбанхарцкі Пакт — дамова пра ненапад і ўзаемную абарону Ўсходняга Скайрыма, Морраўінда і Аргоныі. Дамовай быў таксама заснаваны Вялікая Рада [5] — з'яднаны ўрад трох рас, што надаваў кожную ў ім роўнымі правамі. Арганіянцы атрымалі вызваленне з рабства.

Крыніцы Edit

  1. «Другое акавірскае ўварванне», Інгмар Роўны-Квілл.
  2. «Арктурыянская ерась», Ісмір Падземны, Творца Каралёў.
  3. «Таямнічы Акавір».
  4. «Ад арганыянкі да саксхліл».
  5. The Elder Scrolls Online.
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.