FANDOM


Posąg Auri-Ela (Skyrim)

Posąg Auri-Ela z gry The Elder Scrolls V: Dawnguard

Auri-El, znany również jako Król Aldmerów, Smok Czasu[1]Aedroth, meretyczny bóg czasu oraz wielki król Merów, za którym dawniej poszli na wojnę z Ludźmi i ich bogami, przewodzonymi przez demona, Lorkhana[2]. Kojarzony również ze słońcem i światłem, choć nie była to jego główna domena[3]. Czczony powszechnie przez Mery, najczęściej stawiany na pierwszym miejscu jako najważniejszy z panteonu, choć czasem wiara w niego jest przyćmiewana wiarą w Trinimaca, jego czempiona[1].

Będąc pierworodnym Anui-Ela[2] jest zwany jego duszą, który z kolei był duszą Anu, Wszystkiego[1]. Ludzie pierwotnie czczcili jego odpowiednika, Alduina, do dziś utrzymujacego się w religii Nordów. W Cesarstwie uchodzi błędnie za elficką wersję Akatosha[1], tak że dziś nawet elfy zwykły tak go nazywać[4]. U ludzi częstym jest utożsamiać boga czasu z formą Smoka, których jest ojcem[1], jednak u elfów przybierał on najczęściej formę im samym podobną[5][6][7], często przedstawiany z towarzyszącym mu wielkim orłem[5][7]. Bardzo rzadkim jest znaleźć kapliczki poświęcone Auri-Elowi, które przedstawiają smoka[7], zamiast typowej wirującej tarczy słonecznej[6].

Historia Edytuj

Narodziny i udział w stworzeniu Edytuj

Powstał jako pierwszy pierwotny duch[8] spośród kawałków wyciętych z Anui-Ela przez Sithisa, będąc jedną z nowych nieznanych sił, sączących się przez Aurbis, czasem. Był on potężny i dumny, nawet dochodząc niebezpiecznie blisko próżności[2], która to przyczyniła się do jego jedynego z błędów[1].

Sithis zauważył bowiem, że duchy które stworzył rozszarpując Anui-Ela, nie umierają jak wszystkie rzeczy powinny, więc posłał ku nim do kosmosu swego syna, Lorkhana, by ten zmienił ten stan rzeczy. Lorkhan zyskał zaufanie duchów, obiecując im stworzenie świata, w którym mogli być oni stwórcami nowych idei. Wizja Mundus wymagała od duchów tylko oddania małej części siebie na potrzeby stworzenia tej utopii. Wiele duchów z miejsca odrzuciła pomysł okaleczania samych siebie za absurd, duchy te, dziś zwane Daedrami, zachowały przez to swą pierwotną potęgę. Auri-El mimo oporów, był oczarowany Lorkhanem, gdy ten uderzył w jego pychę i zagwarantował mu tytuł Króla tego nowego świata, przystał więc na ten pomysł[2].

Planetarium stara grafika (Legends)

Planetarium z Summerset z gry The Elder Scrolls: Legends

W momencie stworzenia duchy poczuły jednak, że z częścią mocy tracą coś więcej, coś co ich przerażało[2]. Magnus, architekt tego świata[1], spostrzegł zagrożenie i uciekł ku Aetheriusowi nim to utracił[2], za nim poleciały miliony innych, zwane dziś Magna Ge[9], wybiły one dziury w firmamencie, słońce[10] i gwiazdy wpuszczając światło-magię do Aurbis[11]. Te duchy, które zostały włączając Auri-Ela, zauważyły iż stały się śmiertelne, potężniejsze, później zwane Aedrami, wciąż mogły trwać wiecznie, o ile nie zostały zabite, lecz pomniejsze, Ehlnofey, nie utrzymałyby swej formy, ewentualnie ginąc od starości. Mundus, okazał się pułapką Lorkhana, gnijącym Domem Sithisa w Otchłani wieczności[2].

Wojna Aedr Edytuj

Łuk Auriela (Skyrim)

Łuk Auri-Ela, którym to posłał serce Lorkhana ku wodom Nirnu, z gry The Elder Scrolls V: Dawnguard

Auri-El w tym czasie zaczął służyć ludowi Dawnych Ehlnofey, przodkom Merów[12], za króla, który poprowadził ich przeciwko zdradzieckiemu Lorkhanowi[2]. Owe, powoli zmieniające się, duchy zachowały swe mistyczne zwyczaje i pamięć kim są[12]. Lorkhan znalazł niektóre z Aedr, którym nie przeszkadzała śmiertelność i uparcie się bronił przed atakami Auri-Ela i sprzymierzonych z nim Aedr[2]. Z Auri-Elem stanęli jego małżonka, Mara, jego wojowniczy czempion, Trinimac, jego skryba, Xarxes, a także Jephre, Syrabane i Phynaster[1]. Wojna przeciągała się, a Dawni Ehlnofey z Aldmeris postępowali w swym oblężeniu Wędrownych na Altmorze i choć zostali w końcu odparci, Trinimac pobił i uwięził Lorkhana[2].

Ku sądowi nad Lorkhanem zbudowano Adamantową Wieżę[13]. Gdy zebrali się elficcy bogowie ozpoczął się Zjazd,[14], uznał on Lorkhana winnym oszustwa i kradzieży mocy pierwotnych duchów[13]. Trinimac miał dokonać na Lorkhanie egzekucji, wyrwał w tym celu demonowi jego serce, lecz gdy próbował zakończyć jego żywot, serce wyśmiało wojownika, chełpiąc się że będąc związanym z Mundus, Lorkhan jest w nim nieśmiertelny[2]. Aedra zdecydowali się więc zesłać stwórcę do świata śmiertelnego, tułającego się niczym duch bez ciała[13]. Auri-El nadział pozbawione ducha serce na grot swej strzały, strzelając ze swego łuku w dal poza horyzontem i wszelkim lądem[2]. Następnie Auri-El i inni bogowie opuścili Mundus i wznieśli się ku Aetheriusowi, ustanawiając siły, które miały pozwolić temu światu trwać tak długo jak tylko mógł z dala od Sithisa[13].

Stworzenie Akatosha Edytuj

Ayleidzi w swej herezji elfickiej religii, czcili zarówno słuszne Aedra jak powinni, oraz groźne Daedra, co zmusiło Auri-Ela, by ukarał dzikie elfy. Ludzcy niewolnicy już dawno przejęli religię swych władców, a jedna z niewolnic o imieniu Alessia, modliła się do niego szczególnie bojaźliwie, Auri-El objawił się jej więc i zawiązał z nią pakt, dając jej swą smoczą krew by krążyła w żyłach jej i jej potomków, dając jej siłę do przeprowadzenia buntu niewolników[15].

W 1E 242 wybuchł bunt i zakończył się zwycięstwem niewolników, oddając Cyrodiil w ręce Alessi. Alessia w ramach kompromisu między przywiązanych do elfickiego panteonu Nede i sceptycznym wobec niego sprzymierzonych Nordów, wyprowadziła elegancką syntezę obu religii[16]. W tej nowej religii Ośmiu Bóstw, Auri-el[17] był przedstawiany w formie niejako splecionej z norskim bogiem[16] Alduinem, który nadał mu smoczy aspekt[1].

Wczesnie w III w. 1E[18], Imga o imieniu Marukh założył swą religijną organizację zwaną Marukhacką Selektywą, gdy doznał wizji bogini Alessi[19], objął on wówczas rzeczywistą władzę nad Cesarstwem Alezjańskim, umniejszając rolę cesarza. W swojej nienawiści do elfów wypowiedział im świętą wojnę. Usunął z panteonu wszelkie elfickie naleciałości[18], jednak to jeden z jego następców w XII wieku, arcyprałat Fervidius Tharn[20], z pomocą wywołanego wyłomu smoka pociął Auri-Ela na kawałki, i poskładał go z jego skrawków tworząc czysto ludzkiego sztucznego boga Akatosha[21][22], istotę której wiara przyćmiła wiarę w Auri-Ela, ostateczne zwycięstwo nad elfami[23][24].

Kult Edytuj

Altmerowie i Bosmerowie Edytuj

Posąg Auri-Ela (Summerset)

Posąg Auri-Ela z gry The Elder Scrolls Online: Summerset

Większość klanów Altmerów i Bosmerów twierdzi, że pochodzi w prostej linii od Auri-Ela[1]. Bazując na meretycznej tradycji, podług której Aedra są mistycznymi przodkami elfów, nie będąc bezpośrednio przodkami w sensie genealogicznym tylko w sensie autorytetu, za którego ideologią podążają od wieków[25].

Auri-El zasłużył sobie na tą wdzięczność u elfów, po tym jak pomścił oderwanie przodków Aldmerów od duchowego świata i pokierował ich, w mitycznych czasach, przeciwko chmarom mutantów Lorkhana, pokonując wrogą armię i zakładając pierwsze królestwa Aldmerów: Stare Ehlnofey i Altmorę[1].

Potem udał się do razem z innymi Aedrami udał się do Aetheriusa[1], pozostawiając swe nauki elfom, by ci zdołali przetrwać w tym przeklętym świecie, utrzymując się jak najbliżej idei swych pierwotnych form[12].

Khajiitowie Edytuj

U Khajiitów, Auri-El zwany jest Alkoshem, Smoczym Królem Kotów, czy też Zwykłym Dużym Kotem. Pochodzi on z elfickiego dziedzictwa ludu Elsweyr, w dawnych czasach powstrzymał napaść Pelinala Białorękiego[1], który zyszcząc wszystkim elfom śmierci, niemal doprowadził koci lud do wymarcia[26].

Falmerowie Edytuj

Wewnętrzne sanktuarium (Skyrim)

Wewnętrzne sanktuarium Auri-Ela z gry The Elder Scrolls V: Dawnguard

Szczególną czcią obdarzali Auri-Ela Falmerowie, którzy uznawali to za cel w życiu stać się jednią z tym bogiem[13]. Zbudowali dla niego wspaniałą świątynie w górach Druadach, wspanialsza niż te które stawiali innym bogom[3]. Prowadziła do niej długa trasa pielgrzymkowa, z licznymi kapliczkami jako przystankami po drodze[6]. Pielgrzymi mieli się na tej trasie zmierzyć nie tylko z siłami przyrody, ale też i z testem swej wiary[13]. W każdej z kaplic mieli otrzymać nauki i mantrę od ichniejszych kapłanów, a także zaczerpnąć wodę z każdej z kaplic i z coraz cięższym ciężarem wspinać się ku sanktuarium, gdzie woda miała zostać rytualnie wylana[3].

Wielu nie udawała się ta sztuka, a powrót do swoich wiązał się częściej z losem gorszym niż gdyby zginęli na ścieżce do boga. Byli pogardzani przez całe społeczeństwo i zepchnięci w cień, resztą swych dni żyjąc we wstydzie i żalu. Ci którym udało się dotrzeć do sanktuarium w górach często tracili część siebie po drodze, czasem popadając w szaleństwo. Jednak wszyscy, którzy przetrwali wędrówkę, czuli ulgę i zadowolenie gdy stając u kresu swej podróży doznali jedności ze światłem Auri-Ela[13].

Ayleidzi Edytuj

Posąg Auri-Ela (Oblivion)

Posąg Auri-Ela z gry The Elder Scrolls IV: Oblivion

Mało znana jest religia Ayleidów, poza tym iż czcili zarówno elfickie Aedra jak i niektóre Daedra. Ceniąc sobie światło cenili sobie kontakty z daedrycznym księciem energii, Meridią[27]. Prawdopodobnym jest więc, że podobną czcią obdarzali Auri-Ela, łączonego ze słońcem i światłem, którego posągi można znaleźć jeszcze dziś na terenie całego Cyrodiil, pośród niszczejących ruin dzikich elfów[5].

Zaszczepili również swą wiarę pośród zniewolonych przez siebie Ludzi, dla których również Auri-El również stał się głównym bóstwem[16]. Ewentualnie uznał Ludzi za godniejszych jego łask i nadał przewodzącej buntowi przeciw Ayleidom, niewolnicy Alessi, cześć swej krwi, a wraz z nią siłę by pokonać elfy[15].

Ewentualnie posmakował jednak wdzięczności tego ludu, gdy został okaleczony przez Alezjańskich kapłanów, tworzących z niego swego, pozbawionego elfickiej skazy, boga, Akatosha[21][22].

Galeria Edytuj

Ciekawostki Edytuj

  • Imię „Auri-El” jest połączeniem słów „auri” (łac. złota – D. złoto), oraz „el” (heb. bóg), dziwnie brzmiący zbitek „złota bóg”, wynika najprawdopodobniej z przyczyn estetycznych. Usuwając dywiz otrzymuje się „Auriel” w którym to słowo powstałe z przedrostka „auri-” (łac. złoty; uchowaty) daje epitet „złoty bóg”.

PrzypisyEdytuj

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Różne wyznania Cesarstwa – Brat Mikhael Karkuxor
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 Monomit
  3. 3,0 3,1 3,2 Dialog z Rycerzem-Paladynem Geleborem z gry The Elder Scrolls V: Dawnguard
  4. Dychotomia Alduina i AkatoshaAlexandre Simon, Najwyższy Kapłan Świątyni Akatosha w Wayrest
  5. 5,0 5,1 5,2 The Elder Scrolls IV: Oblivion
  6. 6,0 6,1 6,2 The Elder Scrolls V: Dawnguard
  7. 7,0 7,1 7,2 The Elder Scrolls Online
  8. Słowa Ahnissi, Matki Klanu do jej Ulubionej Córki
  9. Testimonials on Baar Dau – Minerva Calo, Associate Chronicler
  10. 36 Lekcji Viveka, Kazanie 33 – Vivek
  11. Exegesis of Merid-Nunda – Phrastus of Elinhir
  12. 12,0 12,1 12,2 Anuada dla dzieci
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 13,5 13,6 Cykl Linia Czasu, Tom 1: Przed czasami ludzkości
  14. Pocket Guide to the Empire, Third Edition: ErasImperial Geographical Society, 3E 432
  15. 15,0 15,1 Amulet KrólówWenengrus Monhona
  16. 16,0 16,1 16,2 Shezarr i Dziewięć Bóstw – Faustillus Junius, Podkustosz Starożytnej Teologii i Paleonumerologii Biblioteki Cesarskiej
  17. Remanada
  18. 18,0 18,1 Ostatni Król Ayleidów – Herminia Cinna
  19. Oczyszczenie Katedry: Kroniki Świętych Braci Marukha, Tom IV
  20. House Tharn of Nibenay – Count Opius Voteporix
  21. 21,0 21,1 Vindication for the Dragon Break – Fervidius Tharn, Arch-Prelate of the Maruhkati Selective
  22. 22,0 22,1 The Exclusionary Mandates
  23. The Illusion of Death
  24. The Library of Dusk: Rare Books
  25. Aedry i daedry
  26. Pocket Guide to the Empire, First Edition: Elsweyr ConfederacyImperial Geographical Society, 2E 864
  27. The Elder Scrolls IV: Knights of the Nine

Nawigacja Edytuj

Bóstwa
Aedra
Auri-El/Alduin/AkatoshDibellaJephreJhunal/JulianosKynareth/KyneLorkhan/Shor/Shezarr/SheorMaraMorihausNirniOghmaPhynasterStendarr/StuhnSyrabaneTrinimac/OrkeyXarxesXen/Tsun/Zenithar
Daedryczni książęta
AzuraBoethiahClavicus Złośliwy i BarbasHermaeus MoraHircynJyggalagMalacathMehrunes DagonMephalaMeridiaMolag BalNamiraNocnicaPeryiteSanguineSheogorathVaermina
Inne
Anui-ElMagnusNumidiumSithis
Śmiertelnicy
AlessiaAlmalexiaArkayCuhlecainDagoth UrEphenI'ricJodeJoneKieranLamae BeolfagMannimarcoIndoril NerevarReman/Reymon EbonarmRajhinSageSaiSotha SilTalosVivec
Nieokreślone
AriusBaan DarDjenDugrodIusJa-Kha'jayJhim SeiMaiMystaraNotorgoPrzeciwnikQ'OlwenRaenRiddle'TharSpringseedStrennerVigrylWilderkingWszechstwórca
Kosmiczne siły
AnuPadomay
Yokudańscy bogowie
DiagnaHoonDingLekiMaloocMorwhaOnsiRuptgaSatakalSepTavaTu'whaccaZeht
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.