FANDOM


Ta książka ukazała się w innych grach, zobacz jej inne iteracje.
Biografia Król. Barenziah, t. 1 – książka występująca w The Elder Scrolls III: Morrowind.

Treść Edytuj

Biografia Królowej Barenziah
Stern Gamboge, Cesarski Skryba

Pod koniec Drugiej Ery władcom królestwa Mournhold, położonego na terenie dzisiejszej Cesarskiej Prowincji Morrowind, narodziła się córka, nazwana imieniem Barenziah. Dziewczynka rosła otoczona luksusem i bezpieczeństwem stosownym do jej pozycji córki królewskiej aż do ukończenia piątego roku życia. W tym czasie Jego Ekscelencja Tiber Septim I, pierwszy cesarz Tamriel, zażądał, aby dekadenccy władcy Morrowind poddali się jego władzy i wdrożyli reformy cesarskie. Ufając swym chełpliwie sławionym umiejętnościom magicznym, mroczne elfy zuchwale odmawiały aż do momentu, kiedy armia Tibera Septima pojawiła się u samych granic ich państwa. Nagle chętni do rozmów Dunmerzy podpisali pospiesznie traktat o zawieszeniu broni, zanim to jednak nastąpiło, odbyło się kilka bitew, z których jedna obróciła w perzynę Mournhold, zwany dziś Almalexią.

Wśród ruin odnaleziono małą Księżniczkę Barenziah i jej niańkę. Cesarki generał Symmachus, również mroczny elf, zasugerował Tiberowi Septimowi, że dziecko mogłoby któregoś dnia okazać się cenne. Dziewczynkę oddano zatem pod opiekę lojalnemu poddanemu, który na krótko przedtem po długiej służbie opuścił szeregi armii cesarskiej.

Sven Advensen, żegnając się z armią, otrzymał tytuł księcia; jego lenno stanowiło Ciemnowrzosie, małe miasto w środkowym Skyrim. Książę Sven wraz z żoną wychowali księżniczkę jak własną córkę, dbając o to, by odebrała należytą edukację - a co ważniejsze, by wpojono jej pielęgnowane w cesarstwie wartości: posłuszeństwo, dyskrecję, lojalność i pobożność. Mówiąc krótko, przygotowano ją do tego, by mogła stać się częścią nowej klasy rządzącej Morrowind.

Barenziah wyrosła na dziewczynę wielkiego piękna, wdzięku i inteligencji. Miała łagodne usposobienie i była radością swoich przybranych rodziców i ich pięciu młodszych synów, którzy kochali ją jak starszą siostrę. Od innych dziewcząt swojej klasy różniła się (prócz wyglądu) tylko tym, że miała wielki pociąg do pól i lasów oraz czasami porzucała swe domowe obowiązki, by udać się na wędrówkę.

Barenziah żyła w szczęściu i poczuciu bezpieczeństwa aż po rok swoich szesnastych urodzin, kiedy niegodziwy chłopiec stajenny - sierota, z którym zaprzyjaźniła się ze współczucia - powiedział jej, że podsłuchał rozmowę pomiędzy jej opiekunem, Księciem Svenem, a pewnym przyjezdnym Redgardem. Według jego słów, planowali oni sprzedać ją jako konkubinę do Rihad, jako że żaden Nord ani Breton nie ożeniłby się z nią ze względu na kolor jej skóry, zaś żaden mroczny elf nie zechciałby jej, ponieważ otrzymała cudzoziemskie wychowanie.

"Cóż ja pocznę?" załkało dziewczę, drżąc z przerażenia. Wychowano ją w niewinności i zaufaniu, więc nie przyszło jej na myśl, że jej chłopiec stajenny mógłby chcieć ją okłamać.

Niegodziwy chłopiec, którego nazywano Słomka, powiedział jej, że - jeśli ceni sobie swą cnotę - musi uciekać, on jednak pojedzie z nią, by ją chronić. Smutna i zatroskana Barenziah przystała na ten plan. Tej samej nocy przebrała się w męski strój i wraz ze Słomką uciekła do pobliskiego miasta Whiterun. Tam po kilku dniach zdołali znaleźć zatrudnienie jako strażnicy karawany, organizowanej przez kupca o kiepskiej reputacji. Karawana wędrowała na wschód, korzystając tylko z bocznych dróg, usiłując uniknąć opłat nakładanych za przejazd cesarskimi traktami. Pozwoliło to Barenziah i jej towarzyszowi wymknąć się tym, którzy ich poszukiwali. Wreszcie dotarli do miasta Rifton, gdzie na jakiś czas przerwali swą podróż. W Rifton czuli się bezpieczni, ponieważ ze względu na bliskość granicy z Morrowind mroczne elfy były tam często spotykane.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.