Eadwyre – król Wayrest na końcu czwartego i początku piątego wieku trzeciej ery. Mąż najpierw Carolyny, z którą miał córkę Elysanę, a następnie dunmerskiej ex-królowej Morrowind, Barenziah, której dzieci z pierwszego małżeństwa, Helsetha i Morgiah, przygarnął[1][2][3][4].
Razem z Barenziah, Eadwyre spiskował aby doprowadzić do upadku cesarskiego maga bitewnego, Jagara Tharna, gdy dowiedział się, że ten podszywa się pod cesarza Uriela Septima VII podczas Cesarskiego Symulakrum[2]. W latach poprzedzających Wyłom Smoka znany jako Wypaczenie na Zachodzie, król Wayrest był jedną z istotniejszych stron które walczyły o zdobycie Totemu Tibera Septima, artefaktu pozwalającego na kontrolowanie starożytnego dwemerskiego artefaktu, Numidium[4].
Historia[]
Wczesne życie i Cesarskie Symulakrum[]
Eadwyre został królem Wayrest pod koniec IV wieku trzeciej ery. Jego królową była Carolyna, a para miała jedno dziecko, księżniczkę Elysanę[1].
Gdy w 3E 391 Eadwyre odwiedził Cesarskie Miasto, pewnej nocy duch niedawno zmarłej Rii Silmane, krótko urzędującego cesarskiego maga bitewnego, ukazał mu się we śnie z rozpaczliwym wyznaniem: dawny mistrz Rii i jej poprzednik na stanowisku cesarskiego maga bitewnego, Jagar Tharn, wszedł w posiadanie potężnego artefaktu, Laski Chaosu. Tharn użył Kostura, aby uwięzić cesarza Uriela Septima VII w alternatywnym wymiarze, następnie natomiast podszył się pod niego i od ostatnich dwóch lat rządził cesarstwem[5]. Ona sama została natomiast zamordowana, gdy próbowała ostrzec Radę Starszych przed spiskiem Tharna[6]. Król Wayrest dał wiarę tej opowieści, ale do działania potrzebował pomocy kogoś jeszcze[2][3].
W tym samym czasie w Cesarskim Mieście przebywała również króowa Twierdzy Smutku i Morrowind, Barenziah, która próbowała uzyskać audiencję u fałszywego cesarza. Eadwyre znał jej męża, Symmachusa, który odgrywał istotną rolę w legendach rodu królewskiego Wayrest; breton zdecydował się więc na spotkanie z królową i opowiedzenie jej o swoich podejrzeniach względem spisku Tharna. Jak się okazało, Barenziah także dowiedziała się o prawdziwej tożsamości symulakra. Równocześnie dotarła do nich wiadomość o śmierci Symmachusa, obaleniu Barenziah, wygnaniu jej z Morrowind i karze śmierci jaki czekałby na nią po powrocie, tak więc, z pomocą Rii Silmane, wymyślili oni plan, w jaki sposób doprowadzić do powrotu prawdziwego Uriela VII i ochrony Barenziah i jej dzieci, który wymagał zbliżenia między dunmerką i Tharnem, którzy w przeszłości byli już raz kochankami[7]. Było to śmiertelnie niebezpieczne, bowiem w trakcie tych zbliżeń Barenziah miała odcyfrowywać dziennik Tharna w poszukiwaniu odłamków Laski Chaosu, tak więc Eadwyre przysiągł, że w razie śmierci królowej, ten zajmie się jej dziećmi[2][3].
Kluczem do pokonania Tharna była wyżej wspomniana Różdżka Chaosu. Ria skontaktowała się ze swoim starym przyjacielem, który zgodził się zostać czempionem ich sprawy[8], lecz narazie, podobnie jak wielu innych z którymi Tharn się nie zgadzał, był on zamknięty w cesarskich lochach. Wyciągnięto go stamtąd z pomocą dorobionego klucza i przekupionego strażnika, lecz odnalezienie Różdżki Chaosu okazało się znacznie trudniejszym zadaniem; Tharn podzielił ją na osiem części i poukrywał po całym Tamriel[5]. Przez kilka następnych miesięcy Barenziah skutecznie odkrywała lokalizacje tych kryjówek, które przekazywała Eadwyre'owi, który z kolei informował o nich Rię Silmane; ta informowała o nich Wiecznego Czempiona. Gdy ostatnia z tych kryjówek została odkryta przez Barenziah, Eadwyre zabrał ją i jej dzieci do bezpiecznego Wayrest, z trudem unikając obławy jaką wysłał za nimi Jagar Tharn[2][3].
Królowa Carolyna zmarła w 3E 392, a Eadwyre i Barenziah znacznie zbliżyli się do siebie podczas wspólnego czasu jaki przeznaczali na pokonanie Tharna. Wobec tego, wkrótce po ucieczce do Wayrest para wzięła ślub. Dzięki ich wysiłkom, Czempionowi udało się pokonać Jagara Tharna i uratować prawdziwego cesarza w roku 3E 399[5][9], na jakiś czas przywracając pokój w Tamriel[2][3].
Wypaczenie na Zachodzie[]
Niedługo później spokój ponownie został zakłócony, tym razem w postaci informacji o ponownym odkryciu Totemu Tibera Septima w regionie zatoki Iliac, artefaktu pozwalającego na kontrolowanie Numidium, starożytnego dwemerskiego golema posiadającego wielką moc, którą można było wykorzystać do swoich celów[1][4][10]. Totem zmieniał właścicieli kilka razy w ciągu następnych kilku lat, aż został odzyskany przez pewnego Agenta Ostrzy, którego Uriel Septim VII wysłał w ten region by odkrył tajemnicę śmierci króla Daggerfall Lysandusa, a także odzyskał list wysłany przez cesarza do żony tegoż, Mynisery. Sam Totem oznajmił Agentowi, że nie jest on godny by być jego posiadaczem i musi odnaleźć kogoś noszącego w sobie krew Tibera Septima, inaczej poniesie on śmierć. Wówczas, pomiędzy siedmioma głównymi graczami walczącymi o zdobycie Numidium, tj. królową Akorithi z Wartowni, królem Gothrydem z Daggerfall, Gorthwogiem gro-Nagormem z Orsinium, Trzecim Cesarstwem, reprezentowanym przez Brisiennę, lady Magnessen, Mannimarco, Podziemnym Królem i właśnie królem Eadwyrem z Wayrest, wybuchł konflikt o zdobycie uznania Agenta[11].
Sam Eadwyre od dawna ponąć poszukiwał Totemu[11]. Dzięki mocy Numidium, Wayrest mógło zmiażdżyć swoich wrogów (w szczególności Daggerfall i Wartownię) i stać się dominującą potęgą w regionie, którego nawet cesarstwo nie mogłoby powstrzymać[12]. Król zaoferował Agentowi pokaźną nagrodę pieniężną w zamian za artefakt, jednak po jego uzyskaniu, Eadwyre po prostu nakazał swoim magom bitewnym (choć nie swojej nadwornej czarodziejce, Karethys) zabicie Agenta, który musiał salwować się ucieczką[11].
Wówczas to jednak, doszło do Wyłomu Smoka znanego jako Wypaczenie na Zachodzie, w wyniku którego wszystkie te wyżej wymienione frakcje naraz otrzymały kontrolę nad Numidium, a 10 dnia Pierwszych Mrozów roku 3E 417, jednocześnie aktywowali golema, doprowadzając do zniekształcenia samego czasu i zlewając kolejne trzy dni w jeden. Miejsce miały wówczas wielkie bitwy, armie przemieszczały się z niewiarygodną prędkością, wielkie wybuchy oraz powszechne zaginięcia były na porządku dziennym, a to zaledwie kilka z wielu fenomenów jakie się wówczas wydarzyły. Kiedy kurz bitewny opadł, Wayrest było jednym z czterech politycznych graczy jacy ostali się w zatoce Iliac (poza nim jeszcze Daggerfall, Wartownia oraz Orsinium), wchłaniając leżące wcześniej obok księstwa, hrabstwa, lenna i baronostwa do swoich granic. Granice Wayrest rozciągały się teraz aż do dawnych ziem Anticlere i Gavaudon[4][13][14].
Król Eadwyre zmarł niedługo potem, w 3E 418, ironicznie, mimo wielkich zniszczeń jakie miały miejsce w trakcie samego Wypaczenia, doprowadzając przed śmiercią do niewidzianego w tym rejonie od wieków okresu pokoju i stabilizacji[14]. Na tronie został zastąpiony przez swoją najstarszą córkę, Elysanę, która wygnała Barenziah i Helsetha z Wayrest[15].
Nawigacja[]
| Poprzednik Nieznany Pierwszy znany poprzednik Uriel Septim IV 3E 247 |
Tytuł Król Wayrest |
Następca Elysana 3E 418 |
Zobacz też[]
- Eadwyre (Daggerfall)
Przypisy[]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 The Daggerfall Chronicles
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Biografia Barenziah, tom 3 (Skyrim)
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Prawdziwa Barenziah, Część V (Skyrim)
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Wydarzenia z gry The Elder Scrolls II: Daggerfall
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Wydarzenia z gry The Elder Scrolls: Arena
- ↑ Wydarzenia z zadania "Fang Lair" z gry The Elder Scrolls: Arena
- ↑ Prawdziwa Barenziah, Część IV (Skyrim)
- ↑ The Elder Scrolls: Arena Player's Guide
- ↑ Trzecia era (książka)
- ↑ Zadanie "Mantella Revealed" z gry The Elder Scrolls II: Daggerfall
- ↑ 11,0 11,1 11,2 Zadanie "Who Gets the Totem" z gry The Elder Scrolls II: Daggerfall
- ↑ Zadanie "Journey to Aetherius" z gry The Elder Scrolls II: Daggerfall
- ↑ Wypaczenie na Zachodzie (książka)
- ↑ 14,0 14,1 Pocket Guide to the Empire, Third Edition: High Rock
- ↑ Gra przy kolacji (Skyrim)