FANDOM


First Empire of the Nords (pl. Pierwsze Cesarstwo Nordów) – było pierwszym cesarstwem w Tamriel, którego rozwój przypada na okres rozległych podbojów Skyrim[1].

Rozciągało się na terytoriach pierwotnego Skyrim, które nie różniło się obszarem od dzisiejszego Skyrim z terytoriami dzisiaj wliczanych do Wysokiej Skały i Hammerfell, okolice miast Jehenny, Elinhir i Dragonstar[2] oraz bez, należącego pierwotnie do Posiadłości Coloviańskich, Falkreath[3][4].

Historia Edytuj

Rozwój Edytuj

First Empire of Nords (przed 1E 240) by ITakNieZnasz

Pierwsze Cesarstwo Nordów przed 1E 240

Ekspansja Cesarstwa jest przypisywana Najwyższemu Królowi Skyrim Vrage Obdarzonemu[1], który w 1E 240[5] wyruszył w liczne kampanie celem grabieży majątków ludności[6] Wysokiej Skały[7] i Resdayn[8]. Wyprawy kończyły się sukcesami, a okręty przybywały wyładowane bogactwami[6], a nawet w tym samym roku królowi Vrage udało się podbić zarówno terytoria rodu Direnni jak i chimerów[1].
First Empire of Nords (1E 240) by ITakNieZnasz

Pierwsze Cesarstwo Nordów w 1E 240

Jedynym ostałym w inwazji terenem było należące do krasnoludów, Królestwo Vvardenfell, którzy zdołali obronić się na swej wyspie przed norskimi okupantami[8]. Cesarz Vrage przeniósł stolicę z Bromjunaar do Wichrowego Tronu, stawiając tam majestatyczny Cesarski Pałac na znak swej potęgi[1], który to stoi tam po dziś dzień[9].

Późniejsze podboje Skyrim, pozwoliły nordom w ciągu 50 lat zająć świeżo wydzielone od młodszego Cesarstwa Alezjańskiego, Posiadłości Coloviańskie. Zajęte zostały również potężne połacie zatoki Nibenay, niemal dwukrotnie pomniejszając obszary Cesarstwa w Cyrodzie[1].

Wojna domowa i upadek Edytuj

First Empire of Nords (przed 1E 416) by ITakNieZnasz

Pierwsze Cesarstwo Nordów przed 1E 416

Ostatni Cesarz Borgas, zmarł w 1E 369, zabity przez przywołany przeciwko niemu przez bosmerów, Dziki Łów[10]. W tym samym roku rozpoczął się Moot, na którym miał zostać obrany następny Cesarz, jednak stronnictwo przeciwne pierwszemu kandydatowi, Jarlowi Hanse z Zimowej Twierdzy, wywołało przeciwko niemu Wojnę o Sukcesję, która trwała aż do momentu, gdy nie pozostał już przy życiu żaden z potomków Borgasa, kończąc Moot w 1E 420[1].

W wyniku wojny Cesarstwo straciło swe posiadłości w Morrowind, w 1E 416 odbite przez połączone siły Indorila Nerevara i Dumaca Pół-Orka[11], w Wysokiej Skale, odbite przez aldmerów[12], oraz w Cyrodiil odbite przez odradzające się Posiadłości Coloviańskie i Cesarstwo Alezjan.

W 1E 420, Pakt Wodzów ustanowił Cesarzem[1] Olafa Jedno-Okiego[13], jednak Cesarstwo już się rozpadło, czyniąc Olafa Najwyższym Królem osłabionego wojnami Skyrim[1].

Ciekawostki Edytuj

  • Dobrobyt związany z powstaniem Cesarstwa Nordów jest w podaniach przypisywany norskiemu bogowi szczęścia, Saiowi, a upadek Cesarstwa jego wygnaniu przez innych bogów ze Skyrim, by niósł szczęście innym nacjom[6].

Przypisy Edytuj

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Pocket Guide to the Empire, First Edition: SkyrimImperial Geographical Society, 2E 864
  2. Pocket Guide to the Empire, Third Edition: SkyrimImperial Geographical Society, 3E 432
  3. Adabal-aMorihaus
  4. Pocket Guide to the Empire, First Edition: CyrodiilImperial Geographical Society, 2E 864
  5. R. Wartow, Rockville, Maryland, 1996, Bethesda Softworks, The Daggerfall Chronicles s. 5
  6. 6,0 6,1 6,2 King Edward, Part X
  7. A History of Daggerfall – Odiva Gallwood
  8. 8,0 8,1 Pocket Guide to the Empire, First Edition: MorrowindImperial Geographical Society, 2E 864
  9. The Elder Scrolls V: Skyrim
  10. Pocket Guide to the Empire, First Edition: Aldmeri DominionImperial Geographical Society, 2E 864
  11. Pocket Guide to the Empire, Third Edition: ErasImperial Geographical Society, 3E 432
  12. Pocket Guide to the Empire, Third Edition: High RockImperial Geographical Society, 3E 432
  13. Tablica komemorująca Olafa Jedno-Okiego z Pałacu Królów z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.