Gildia Złodziei

Gildia Złodziei
Dane
Występowanie	Lore
Informacje
Data założenia	po 2E 321 przed 2E 324
Okres trwania	IV w. 2E — 4E 201~/dzień dzisiejszy
Lokalizacja	Drugie Cesarstwo ~(IV w. 2E — 2E 430) rozproszone po Tamriel ~(2E 430— 2E 896) Trzecie Cesarstwo ~(2E 896 — 4E 201/dzień dzisiejszy)

Gildia Złodziei – gildia zrzeszająca większą część półświatka Tamriel, zajmująca się kontrolą działalności kryminalnych wśród pospólstwa kontynentu we współpracy z jego licznymi prawomocnymi rządami, nazywana czasem „regulatorem przestępczości”. Choć nie stanowiła ona, choćby z racji nielegalnych działań, część aktu ustawy o gildiach z 2E 321, została ona założona mniej więcej w tym samym momencie (przynajmniej na długo przed 2E 324) jest ona uznawana za jedną z cesarskich gildii, nigdy otwarcie niepochwalaną za ich akty, lecz przez najbardziej jej opozycjonujących cenioną za swój wkład w szerzenie cesarskiej kultury i lojalne oddanie cesarzowi.

Oficjalnie działalność gildii jest nielegalna oraz jej członkowie są ogólnie nazywani przez prawo przestępcami, lecz jest to otwartym sekretem wśród przedstawicieli organów ścigania i sądownictwa, że gildia działa w ścisłej zmowie z administracją cesarstwa, ograbiając niższe klasy, sprawiają, że rzemieślnicy i kupcy są przymuszeni do zwiększenia swej obrotności pobudzając inaczej przystopującą ekonomię, oraz wszelka niesankcjonowana przez władzę organizacja przestępcza zostałaby szybko stłamszona przez wszechobecność gildii, a ponadto poddani czują sztucznie wywołaną potrzebę istnienia stróżów prawa. Esencjonalnie gildia stanowi paradoks dla ludzi nieświadomych ich rzeczywistych poczynań, którzy uznają że jeśli gildia złodziei istnieje, wraz z nią winien przyjść szybki rozkład społeczeństwa, przez co wśród ludzi żyjących w zapewnionym przez gildię dobrobycie, ludzie wątpią w istnienie organizacji, której go zawdzięczają.

Struktura i działalność

Gildia generalnie działa pozbawiona jednolitej struktury, rzadko kiedy współpracując z gildiami z innych regionów, jednak w odróżnieniu od mniejszych organizacji przestępczych między oddziałami gildii występuje pewna linia porozumienia, na której z łatwością jeśli nastąpi taka potrzeba, ta współpraca zostałaby nawiązana. Brak jednego schematu funkcjonowania gildii powoduje, że z regionu na region zarządzanie gildią może się różnicować między dyktaturą jednej głowy oddziału, liczną radą zarządu lub potencjalnie kompletną anarchią, rzadko kiedy można sprawować rangę, która byłaby rozpoznawalna w sąsiadującym oddziale jako posiadająca wagę, mogąc się opierać w kontaktach pozaregionalnych tylko na swojej względnej niesławie.

Generalnie gildia działa w porozumieniu z lokalnym władcą, lecz nie jest mu podległa, jako że w wypadku, w którym rzeczony władca jest niezadowolony ze współpracy ze światem przestępczym, próbuje wygryźć gildię z biznesu, lub z jakiegoś innego powodu nadużywa gościny regionalnej gildii, w swej wojnie przeciw kontynentalnemu molochowi znajduje on siebie opuszczonego przez sojuszników, którzy wybrali prowadzić interesy z gildią. Władca ma rozpoznawalne wśród gildii prawo na publiczne kary na znanych opinii publicznej członkach gildii, praktycznie wystawiając teatralne areszty, by po przycichnięciu szumu wypuścić członka gildii. Zwykle wynika to w przypadkach zabronionych przez gildię pokaźnych kradzieży, które jeśli miejscowy zarząd gildii potrafi kontrolować wszystkich jego członków, nie powinien mieć miejsca. Istnieją przypadki pozbawienia życia przywódców gildii z rozkazu władcy, co zwykle jest uznawane przez gildię za przekroczenie granicy umowy z władcą, który jeśli nie jest gotowy na wytoczenie kroków wynagradzających swoje nieproporcjonalne zachowanie, może wywołać konflikt rzadko kiedy nierozwiązywany krwawo.

Do głównych obowiązków gildii jest kontrola elementu przestępczego w regionie, wysyłając zaproszenie do gildii każdemu, kto rozpoczął swą kryminalną działalność w danym regionie i przedstawiając mu zasady działalności w gildii. Podstawowym argumentem umowy władzy z gildią jest jej zdolność motywowania ekonomicznego wzrostu przez precyzyjnie kontrolowanym i proporcjonalnym do dobrobytu przywłaszczeniem dóbr, stymulując motywację inaczej gnuśnie obrastających w tłuszcz kupców i rzemieślników. Kontrola ta jest utrudniona lub niemalże niemożliwa bez kontrolowania każdego przestępcy, dlatego priorytetowym jest wyszukanie każdego nowicjusza i przedstawienie mu zaproszenia do gildii, którego oddalenie kończy się argumentami odraczającymi od dalszego niezależnego funkcjonowania, jak rozkruszenie palców czy połamania rąk u niechętnego delikwenta. Pomijając możliwość pozostawienia przy posiadaniu swych rąk i narzędzi pracy, gildia oferuję też coś swym nabytkom, choć ograniczona przez swe umowy z władcami oferuje ona znacznie większy wybór zatrudnienia, specjalizacji i rozwoju, wraz z płynniejszym przepływie informacji o bezpieczeństwie każdego ze zleceń, opracowując też system znaków cienia, którymi członkowie oznaczają różnorakie lokacje służące innym członkom za wskazówki. Gildia w celu ujednolicenia półświatka również zwalcza inne organizacje przestępcze, rozbijając gangi i usuwając większe mafijne szychy.

Działalność gildii jest postrzegana jako korzystną przez władze i zwykle w konflikcie z nią można znaleźć niezrzeszone z rządem organizacje, lub trudnych do uciszenia fanatycznie oddanych sprawie wytępienia wszelkiej przestępczości pojedyńczych władców czy dowódców organów ścigania. Z natury braku jednolitego schematu funkcjonowania gildii wynika również możliwość wystąpienia mniejszych klik wewnątrz gildii, choć jak dotąd jedynym udokumentowanym przypadkiem jest pojawienie się kultu Nocnicy w gildii w Pękninie jakiś czas przed 4E 201, nazywającym siebie „Słowikami”.

Gildia Złodziei działa w podobny sposób, w jaki dawniej działało Mroczne Bractwo i ma ku temu swój powód, jako że Bractwo zostało założone przez członkinię gildii, której odmówiono propozycji założenia oddziału gildii przeznaczonemu na płatne zabójstwa. Przyjmując pseudonim Nocnej Matki, założyła ona własną organizację, która, choć nie działała na zasadzie współpracy z rządzącymi, a zwykłego wolnego rynku, znalazła swą niszę w cesarskiej strukturze społecznej, będąc tolerowaną przez władze.

Historia

Geneza

Początki historii gildii złodziei są odpowiednio tajemnicze jak i powinna być działalność tejże organizacji, najwcześniejszą pewną datą w jej historii jest rok 2E 324, przed którym to rokiem gildia już funkcjonowała na arenie całego, lub większości cesarskiej części kontynentu (Morrowind przez jeszcze V wieków pozostać miało niezależne). Najmniej pewnym jest czy Gildia potrafiłaby przeniknąć w strukturę społeczeństwa khajiitów, w którym tradycyjnie nie kontroluje się przestępczości i większość magnatów dorabia się swej fortuny na czymś, co w reszcie kontynentu uchodziłoby za kryminał. Gildia najprawdopodobniej powstała w roku 2E 321, lub na krótko później, gdyż był to rok wprowadzenia Ustawy o Gildiach, legalizujących w cesarstwie organizacje zrzeszające przedstawicieli wielu z cechów, lecz nie wyliczających w swym statucie z oczywistych względów Gildii Złodziei. Niemniej organizacja zrzeszająca złodziei została nazwana Gildią w oczywistym nawiązaniu do licznych legalnych gildii, choć możliwie sama organizacja funkcjonowała na długo wcześniej, tylko przyjmując w tym czasie miano gildii, jest to absolutną tajemnicą, jaki jest związek Gildii Złodziei i Ustawy o Gildiach, lecz związek jakiś jawnie istnieje.

Nadmieniony już rok 2E 324 był ogólnie rokiem niewiele różniącym się od każdego innego, poza powstaniem w tym czasie Mrocznego Bractwa przez członkinię gildii, która w celu założenia swej gildii skrytobójców odeszła z organizacji. W czasie swego członkowstwa wielokrotnie postulowała do swych zwierzchników utworzenie gałęzi gildii poświęconej zabójstwom, lecz za każdym razem oddalano jej pomysł, stwierdzając, że wpłynęło to by negatywnie na ich interesy. Gildia nie straciła w wyniku tego rozłamu za wielu członków, jako że owa członkini odeszła w momencie rozpadu Morag Tong, który pozostawił po sobie licznych studentów sztuki zabijania pozbawionych źródła utrzymania. Przyjmując imię Nocnej Matki, utworzyła z nich Mroczne Bractwo na wzór struktury Gildii Złodziei.

Ciągły progres

Przez stulecia gildia niezmiennie przynosiła zyski i na przestrzeni kontynentu, prawie że nigdy nie doznała strat czy nie ujawniła swej obecności, w jednym nieznanym bliżej przypadku regionalna gildia została skompromitowana, był to jedyny przypadek, w którym publika została uświadomiona o istnieniu tej organizacji, po którym uznano, że funkcjonowała ona tylko w tym jednym mieście i wieki później uznano, że Gildia przestała istnieć, wbrew rzeczywistości. Od tego czasu gildia wróciła do swego statusu w oczach pospolitego obywatela jako niewiele więcej nad bajdy i przesądy. Przez dłuższy okres panowania cesarza Uriela VII i możliwie do dziś Gildia zmagała się z mniejszą słabo zorganizowaną, ale niemalże wszędobylską armią rabusiów, podrzynaczy gardeł i psychopatów znaną pod banderą Nabrzeżnych Szczurów, trudno powiedzieć czy w ogóle jest to organizacja, czy luźno powiązana banda niezguł bez żadnych reguł i uznania dla samej idei zasad postępowania. Nabrzeżne Szczury stały się poważnym problemem na czas przynajmniej sprzed roku 3E 389. Niemniej mimo istnienia tej konkurencji w roku 3E 405 zostało po raz pierwszy zadokumentowane istnienie hal gildii w każdym większym mieście kontynentu licząc sobie setki hal jeśli nie tysiące, wcześniej uznawano, że gildia złodziei nie posiada żadnych jednolitych ośrodków szkolenia i administracji choć możliwe, że stan ten trwał od dłuższego czasu, tylko nikt nie zdołał tego zadokumentować.

Front w Morrowind

Gildia Złodziei w Morrowind wciąż napotykała problemy w nadążeniu za rozwojem innych oddziałów w innych regionach Tamriel przez wiele wieków od włączenia tego regionu jako prowincji cesarskiej, władcy dunmerów niechętnie podchodzili do współpracy z organizacją znienawidzonego przez nich Cesarstwa, na domiar czego w regionie funkcjonowała już podobna do gildii patriotyczna organizacja kryminalistyczna Camonna Tong. Mimo tych przeciwieństw Gildia Złodziei utrzymywała się jakoś na powierzchni do koło 3E 427, nawet jeśli tylko przez wsparcie Cesarstwa, dopóki skorumpowany przywódca Gildii Wojowników Sjoring Kamienne Serce, przekupywany przez Camonna Tong nie zlecił zabójstwa wyższych w hierarchii Gildii Złodziei członków, wraz z samym przywódcą Dżentelmenem Jimem Stacey. Nieznanym jest czy zleceniobiorca wykonał te wyroki, czy możliwie zdradził Gildię Wojowników lub zaczął podejrzewać, że coś jest nie tak, lecz mało prawdopodobne by gildia zdołała odnieść jakiś sukces, przed zbliżającym się w 3E 433 Kryzysem Otchłani, szczególnie odbijającym się na opuszczonym przez siły cesarskie Morrowind, lub pięć lat później przed Czerwonym Rokiem 4E 5.

Polowanie na Szarego Lisa

Najlepiej przędzące oddziały gildii można było odnaleźć oczywistym w najbardziej zaludnionej i administrowanej, pogrążonej w biurokracji kolebce cesarskiej cywilizacji Cyrodiil, od wieków opiekowanej przez tajemniczego i najwyraźniej nieśmiertelnego Szarego Lisa. Lis pozostawał przez te stulecia nieuchwytnym i choć szemrano o jego domniemanym dowodzeniu nad legendarną Gildią Złodziei, większość niewtajemniczonych zbywała te pomówienia jako kolejne bajki i konspiracje. Choć cesarz czy regionalni władcy wiedzieli lepiej niż przeciwstawiać się gildii, co bardziej fanatyczni obrońcy sprawiedliwości nie ustawali w swych wysiłkach przyrzekając sobie pochwycenie Lisa. W okolicach 3E 433 najbardziej zarzekłą temu celowi osobą był Hieronymous Lex, kapitan straży Cesarskiego Miasta, przez swą misję przeciwko Gildii jedynie tolerowany przez władze miejskie, jako że nie mogli usunąć ze stanowiska obrońcy cesarskiego porządku numer jeden, kiedy w oczach pospólstwa tylko wykonuje swoje obowiązki bardziej należycie niż inni.

Ostatecznie jego niebezpiecznie zbliżająca się do Lisa pogoń została zatrzymana przez arcymaga Gildii Magów, któremu Szary Lis rozkazał wykraść ulubiony kostur. Arcymag Hannibal Traven inaczej niezainteresowany politycznymi machinacjami tylko delikatnie zagroził cesarskiej straży w liście przekazanym przez uzbrojoną dremorę do kapitana Lexa, że będą konsekwencje jeśli sprawa Szarego Lisa dotknie któregokolwiek z członków Gildii Magów. Lex zrezygnowany jedynie od tego czasu mógł co najwyżej chronić mieszkańców Cesarskiego Miasta przed Lisem i gildią, lecz pamiętny groźby od strony arcymaga wchodził gildii w paradę jedynie bezpośrednio. Szary Lis w międzyczasie zdołał wkraść w akcie fałszerstwa nazwisko kapitana na listę kandydatów na kapitana straży hrabstwa Anvil, usuwając go z Cesarskiego Miasta planując skok na Wieżę z Białego Złota i wykraść jeden z Pradawnych Zwojów spod nosa kapłanów Ćmy-Przodka. Powód dla którego zwój został wykradziony jest nieznany publicznie nikomu poza kilkoma osobami bliskimi ówczas Szaremu Lisowi, maska noszona przez niego była bowiem przeklęta, odbierając każdemu nosicielowi jego tożsamość, tak że w rzeczywistości każdy spadkobierca maski przez te wieki został zmuszony do działalności przestępczej, nie mogąc pracować w żadnym innym zawodzie. W momencie w którym Szary Lis przeczytał w zamku Anvil imię pierwszego Lisa z Pradawnego Zwoju (zapisującego historię bezwzględnie na klątwy), klątwa straciła prawo do istnienia uwalniając każdego nosiciela z jej władzy. Nosiciel maski po jej zdjęciu odzyskał imię i tytuł hrabiego Corvusa Umbranoxa z Anvil i zasiadł z powrotem na tronie koło swej żony, a maskę przekazał najbliższemu współpracownikowi, który kontynuował tradycję Szarego Lisa, stając się jednym z kolejnych mitycznych opiekunów Gildii Złodziei w Cyrodiil.

Słowiki z Pękniny

Ta sekcja artykułu wymaga rozbudowy.

Zobacz też

• Thieves Guild (organizacja) (Online)
• Gildia Złodziei (Skyrim)
• Gildia Złodziei (Oblivion)
• Gildia Złodziei (Morrowind)
• Thieves Guild (Daggerfall)