FANDOM


Katariah Septim (urodzona jako Katariah Ra'Athim) – trzynasty władca z dynastii Septim rządzący Trzecim Cesarstwem, trzecia cesarzowa Tamriel. Zmarła w 3E 199. Żona Pelagiusa Septima III jarla Samotni i cesarza Tamriel, z powodu szaleństwa męża rządziła za niego Samotnią, a potem całym Tamriel jako cesarzowa - regentka. Razem z Pelagiusem miała syna Cassyndera Septima. Po śmierci męża wyszła za maż ponownie za Galliverea Lariata i miała z nim syna Uriela. Obaj jej synowie zasiadali potem na tronie cesarstwa.

Wywodziła się z rządzącego w Starym Ebonheart klanu Ra'Athim[1].

Historia Edytuj

W czasie Wojny o Czerwony Diament jej rodzina poparła cesarza Uriela Septima III i tym samym naraziła się na gniew Cephorusa Septima I oraz sprzymierzonej z nim Twierdzy Smutku, która była odwiecznym rywalem Ebonheart[1].

Jej rodzina źle wybrała i po upadku Potemy Septim popadła w niełaskę, na korzyść swojej rywalki królowej Twierdzy Smutku Barenziah. Cesarz Magnus Septim chcąc poprawić stosunki z Ebonheart postanowił wydać swego syna Pelagiusa Septima jarla Samotni za córkę władcy Ebonheart. Dodatkowym i o wiele ważniejszym powodem było to, że Katariah była doświadczona w sztuce dyplomacji i tylko ona była w stanie ukryć szaleństwo jej przyszłego męża. Tak też się stało i Katariah z powodu szaleństwa swego męża przejęła faktyczną władzę, najpierw w Samotni, a następnie w całym Cesarstwie Tamriel. Kiedy Pelagius w 145 roku 3E został koronowy faktyczna władza przeszła w ręce jej i Rady Starszych. Z czasem szaleństwo cesarza stało się nie do opanowania i był coraz częściej wysyłany na różne rodzaju rehabilitacje. W czasie jednych z odwiedzin cesarzowej u męża ten rzucił się na nią i spłodził swego jedynego syna Cassyndera. W 147 roku 3E oficjalnie mianowała się regentką Cesarstwa[1].

Kontynuowała swoje rządy po śmierci męża w 3E 153 jako cesarzowa przez prawie pięćdziesiąt lat do czasu swojej śmierci[1][2].

Ludzie, którzy byli nieprzychylni rządom Katariah, roznosili plotki mówiące o tym, że Pelagius miał być całkiem zdrowy, a ona trzymała go w zamknięciu tylko po to by objąć tron[1]. Jako pierwsza ze wszystkich cesarzy była w pełni Dunmerką, przez co wielu uważało, że to właśnie śmierć Pelagiusa III Szalonego zakończyła dynastię, jednak byli i tacy co jej bronili[2].

Jej panowanie było uważane za bardzo dobre, chociaż przesiąknięte rasizmem i niechęcią do cesarzowej. Był to okres rozwoju gospodarczego i kulturowego Tamriel. Zmarła na Czarnych Mokradłach w 3E 199 w czasie jednej z potyczek, chociaż istnieją spekulacje, że mogła zostać zamordowana. Po jej śmierci tron objął syn jej oraz Pelagiusa Cassynder Septim[2].

Od jej imienia pochodzi nazwa okrętu flagowego Cesarstwa, a zarazem osobistego okrętu cesarza za rządów Titusa Mede II[3].

Podczas panowania jako Cesarzowa poczęła innego syna z Gallivere Lariatem - Uriela Lariata, który został później mianowany królem Wayrest, a także oficjalnie przyjęty do rodu Septim przez Cassyndera. Po śmierci Cassyndera w 3E 202 jego przyrodni brat przejął tron i przyjął imię Uriel Septim IV[2].

Rodzina Edytuj

Galeria Edytuj

Przypisy Edytuj

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Obłęd Pelagiusa - Tsathenes
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Krótka Historia Cesarstwa, tom II - Stronach k'Thojj III
  3. The Elder Scrolls V: Skyrim

Nawigacja Edytuj


Poprzednik
Pelagius Septim III
3E 147 (regencja)
3E 153 (koronacja)
Tytuł
Cesarz Trzeciego Cesarstwa
Następca
Cassynder Septim
3E 200

Cesarze Tamriel
Antiochus SeptimAttrebus MedeBrazollus Dor CyrodiilCassynder SeptimCephorus Septim ICephorus Septim IIHestraKastav CyrodiilKatariah SeptimKintyra Septim IKintyra Septim IIMagnus SeptimMartin SeptimMorihatha SeptimPelagius Septim IPelagius Septim IIPelagius Septim IIIPelagius Septim IVReman I CyrodiilReman II CyrodiilReman III CyrodiilTiber Septim (Hjalti)
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.