FANDOM


Pęknina (ang. Riften) – miasto na południowym-wschodzie Skyrim[1][2]. Jest stolicą dzielnicy Rift, umiejscowioną nad Jeziorem Honrich[2][3].

Administracja Edytuj

Głównym źródłami dochodu Pękniny od zawsze było rybołówstwo[2][3] i handel z Cyrodiil i Morrowind[4][5]. Poza tym w mieście działali miejscowi kupcy i rzemieślnicy[2][3].

Historia Edytuj

Druga Era Edytuj

Pierwsze informacje o mieście pochodzą z Drugiej Ery. Nie jest znana dokładna data czy okres założenia miasta, ale w czasie Wojny Frakcji, Pęknina była już prosperującą osadą handlową[3].

Przed Wojną Frakcji Edytuj

W 2E 572 roku Pęknina została zaatakowana przez Akaviri w trakcie ich Drugiej Inwazji[6]. Wcześniej najeźdźcy złupili Wichrowy Tron, gdzie zabili matkę oraz siostrę Króla Jorunna. Król dał radę wycofać się do Pękniny i przygotować ją na oblężenie[7]. Dzięki wygranej nordów, akavirscy najeźdźcy zostali wypchnięci ze Skyrim, a ich armia została ostatecznie zniszczona na terenie Stonefalls[6]. Jakiś czas po tym wydarzeniu, zawiązano Pakt Ebonheart[7].

Wojna Frakcji Edytuj

W 2E 582 roku, miasto, podobnie jak cała włość poważnie ucierpiały w skutek ataku Zakonu Czarnego Robaka[3]. Nekromanci pod przywództwem Thallika Robaczywego-Ojca przywołali zza grobu giganta, Sinmura[8], który to zmusił swych żyjących pobratymców do ataku na Pękninę. Miasto, dzięki Kapitan Viveka, straży miejskiej, Vestige'owi i mieszkańcom przetrwało napaść, ale zostało poważnie uszkodzone[9].

Niedługo po tym, nekromanta Anchorite Garmar, na polecenie Zakonu Robaka, wywołuje w mieście małą plagę Zombie[10]. Na szczęście zostaje szybko powstrzymany przez Vestige'a[10].

Mniej więcej w tym samym czasie Gildia Złodziei zaczęła się interesować Pękniną. Wysłali tam nawet zwiadowcę, który miał wybadać sytuację w mieście. On też zasugerował, że sieć kanałów ciągnących się pod zabudowaniami Pękniny, może w przyszłości nadać się na siedzibę gildii[11]. Dotychczas, główna część kanałów była pod kontrolą lokalnego gangu nordów – Skull-Brethren[12]

Trzecia Era Edytuj

Początek Trzeciej Ery Edytuj

Między Drugą a Trzecią Erą, Gildia Złodziei założyła swoją siedzibę w mieście[13][14].

Według książki „Prawdziwa Barenziah”, ta młoda dunmerka przybyła wówczas do Pękniny i stała się członkiem Gildii Złodziei. Pewnego dnia, ona i jej towarzysz napadają na siedzibę Cesarskiego Legionu, w której dunnmerka spotyka Symmachusa. Komendant rozpoznaje Barenziah i zabiera ją z powrotem do Morrowind[13][14].

Cesarskie Symulakrum Edytuj

W tym okresie miastem i całym Rift rządzi niejaki Król Bjis[1]. Za jego rządów Pęknina ostro rywalizowała z Wichrowym Tronem[1].

Czwarta Era Edytuj

Szczytowy Okres Edytuj

Na przełomie Trzeciej i Czwartej Ery, Pęknina osiągnęła swój szczytowy okres, zarówno pod kątem wielkości jak i zamożności. Niestety, sytuacja ta trwała do roku 4E 98, kiedy to dotychczasowy jarl został zamordowany, a jego następcą został Hosgunn Skrzyżowane-Sztylety[4].

Rządy Hosgunna Edytuj

Rządy Hosgunna określa się jako początek upadku Pękniny. Używał straży miejskiej aby krwawo tłumić wszelkie oznaki buntu czy sprzeciwu. Zaostrzył prawo a także nałożył na mieszkańców miasta bardzo wysokie podatki[4].

Sytuacja ta trwała do 4E 129 roku, kiedy to wściekła ludność przeprowadziła szturm na siedzibę jarla. W trakcie walk podpalono zamek jarla, który to znajdował się w centralnej części Pękniny. Doszło do pożaru, który strawił większą część miasta. Co prawda obalono jarla Hosgunna, ale z samego miasta zostały ruiny, a wielu mieszkańców wyjechało tuż po zakończeniu walk[4].

Pęknina została odbudowana w ciągu pięciu lat, ale niczym nie przypominała wspaniałego miasta sprzed pożaru. Wyglądała bardziej jak mała, ponura forteca z prostymi budynkami wykonanymi z drewna i kiepsko ociosanych kamieni[4]. Taki stan miasta utrzymywał się do 4E 201 roku[2][4].

Wojna Domowa Edytuj

W 4E 201 roku w Skyrim wybucha wojna domowa. W tym czasie na tronie Rift zasiadała jarl Laila Prawo-Dawca, która opowiedziała się za Gromowładnymi[2].

W Pękninie w okresie wojny panowała olbrzymia korupcja i przestępczość[15]. Jarl, mimo swych chęci i pewnej troski o miasto, nie była wstanie poradzić sobie z problemami[16][17][18]. Dodatkowo, realną władzę w Pękninie sprawował ród Czarnych Róż, którzy byli odpowiedzialni w dużej mierze za stan miasta[15]. To przez nich panowała korupcja a Gildia Złodziei działała bezkarnie[15][19]. Nieświadoma tego Laila, zapewniała Czarnym Różom coraz to nowe przywileje i kompetencje, wierząc iż zapewnieniaMaven Czarnej Róży są prawdziwe[20].

Dalsze losy miasta zależą od wyniku Wojny Domowej. W przypadku zwycięstwa Gromowładnych, Laila Prawo-Dawca zachowuje władzę. W sytuacji gdy Cesarstwo wygra wojnę, legioniści wypędzają Lailę z miasta, a Maven Czarna Róża zdobywa władzę w Pękninie[2].

Galeria Edytuj

Przypisy Edytuj

  1. 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls: Arena
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 The Elder Scrolls V: Skyrim
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 The Elder Scrolls Online
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 O Skrzyżowanych SztyletachDwennon Wyndell
  5. Plaga Szarej DzielnicyFrilgeth Horse-Breaker
  6. 6,0 6,1 The Second Akaviri InvasionYngmaer Raven-Quill
  7. 7,0 7,1 Jorunn the Skald-KingHelgreir Lute-Voice
  8. Dialog z Captain Viveka z zadania „In His Wake” z gry The Elder Scrolls Online
  9. Zadanie „In His Wake” z gry The Elder Scrolls Online
  10. 10,0 10,1 Zadanie „Pulled Under” z gry The Elder Scrolls Online
  11. Rivers of Profit in RiftenEyes-With-Intent
  12. Ekran ładowania (Online)
  13. 13,0 13,1 Prawdziwa Barenziah, Część II
  14. 14,0 14,1 Biografia Królowej Barenziah, tom IIStern Gamboge
  15. 15,0 15,1 15,2 Dialog z Lwicą Mjoll z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
  16. Dialog z Lailą Prawo-Dawca z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
  17. Dialog między Lailą Prawo-Dawca i Anuriel z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
  18. Dialog między Lailą Prawo-Dawca i Unmidem Śnieżną-Stopą z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
  19. Dialog z Brynjolfem z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
  20. Dialog między Lailą Prawo-Dawca a Maven Czarną Różą

Zobacz też Edytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.