FANDOM


The Pig Children

TreśćEdytuj

The Pig Children

by Tyston Bane


No one -- not the oldest Dark Elf of Mount Dagoth-Ur or the Ancient Sage of Solitude himself -- can recall a time when the Orc did not ravage our fair Tamriel. Whatever foul and pestilent Daedra of Oblivion conjured them up could scarcely have created a more constant threat to the well-being of the civilized races of Tamriel than the obnoxious Orc.

Orcs are thankfully easy to recognize from other humanoids by their size -- commonly forty pertans in height and fifteen thousand angaids in weight -- their brutal pig-like features, and their stench. They are consistently belligerent, morally grotesque, intellectually moronic, and unclean. By all rights, the civilized races of Tamriel should have been able to purge the land of their blight eras ago, but their ferocity, animal cunning, and curious tribal loyalty have made them inevitable as leeches in a stagnant pool.

Tales of Orcish barbarity precede written record. When Jastyaga wrote of the Order of Diagna's joining the armies of Daggerfall and Sentinel "to hold at bay the wicked Orcs in their foul Orsinium fastness... and burn aught in cleansing flame" in 1E950, she assumed that any reader would be aware of the savagery of the Orcs. When the siege was completed thirty years later, after the death of many heroes including Gaiden Shinji, and the destruction of Orsinium scattered the Orcish survivors throughout the Wrothgarian Mountains, she further wrote, "The free peoples rejoiced for that their ancient fell enemy was dispersed into diverse parts." Obviously, the Orcs had been terrorizing the region of the Iliac Bay at least since the early years of the First Era.

Świński pomiot

spisał Tyston Bane


Nikt — nawet najstarszy mroczny elf z Góry Dagoth-Ur czy sam Pradawny Mędrzec z Samotni — nie pamięta czasów, kiedy orkowie nie pustoszyli naszego pięknego Tamriel. Ten plugawy i obmierzły daedroth z Otchłani, który ich przywołał, nie mógł już chyba wpaść na trwalsze zagrożenie dobra cywilizowanych ras Tamriel niż ohydni orkowie.

Na szczęście orków łatwo odróżnić od innych człekopodobnych po ich rozmiarach — zwykle mają czterdzieści pertanów wzrostu i ważą piętnaście tysięcy angaid — brutalnym, świńskim wyglądzie i smrodzie. Wciąż są agresywni, charakteryzują się groteskową moralnością i inteligencją idioty i mają nieczyste myśli. Na dobrą sprawę cywilizowane rasy Tamriel powinny były wytępić tę zarazę już wieki temu, lecz dzikość, zwierzęcy spryt i niezwykła lojalność plemienna orków sprawiają, że ich obecność jest nieunikniona, jak pijawek w stojącej wodzie.

Opowieści o barbarzyństwie orków pochodzą jeszcze sprzed pierwszych pisemnych kronik. Gdy Jastyaga opisywała, jak Zakon Diagny przyłączył się do armii Daggerfall i Królestwa Pogranicznego, „by zatrzymać podłych orków w ich plugawej twierdzy Orsinium... i spalić wszystko ogniem oczyszczenia” w roku 1E950, zakładała, że każdy czytelnik będzie świadom okrucieństwa orków. Gdy trzydzieści lat później zakończyło się oblężenie, w którym zginęło wielu bohaterów, w tym Gaiden Shinji, a zniszczenie Orsinium rozsiało pozostałych przy życiu orków po Górach Wrothgara, napisała dalej: „Wolne ludy radowały się, że ich pradawny śmiertelny wróg został rozproszony”. Oczywiście, orkowie terroryzowali region Zatoki Iliac co najmniej od wczesnych lat pierwszej ery.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.