FANDOM


Trinimac posąg altmerski (Online)

Posąg Trinimaca z gry The Elder Scrolls Online: Summerset

TrinimacAedroth, najpotężniejszy ze swej rasy[1], bóg wojowników czczony przez wczesnych Aldmerów i, dziś, Altmerów, prowadzący elfie szczepy na wojnę przeciwko ludziom[2], oraz broniący elfi rodzaj przeciwko zagrożeniom zarówno z zewnątrz jak i wewnątrz[1], w niektórych regionach zamieszkanych przez Altmerów jest nawet popularniejszy od Auri-Ela[2], samemu będąc nazywanym jego czempionem[3]. Wiecznie nosi przy sobie miecz Pokutnik, zwany w orczym języku Vosh Rakh, czyli „Ostrze Odwagi[4].

Skorumpowaną formą jego bytu jest Malacath[1][2][3], czczony przez Orsimerów, jako ich ojciec Malak[2] dzięki czemu czczą go również sprzymierzone z orkami rasy Goblin-ken[5]. Wielokrotnie, pośród orczego ludu, odradza się dławiona herezja, traktująca, iż Malacath jest jedynie słabym i mściwym duchem, próbującym ukraść świętą moc Trinimacowi, trzymając lud orków w zacofaniu i słabości[4].

Dunmerowie traktują Malacatha jako boga wystawiającego na próbę ich siłę fizyczną[6]. A pośród Nordów Trinimac nazywany jest Orkeyem, lisim bogiem-przeciwnikiem, w którego wiara jest naleciałością po okupacji Atmory przez elfy[2].

HistoriaEdytuj

Wojna z bogami ludziEdytuj

W Erze Świtu, podczas wielkiej wojny między dawnymi i wędrującymi Ehlnofey, którzy potem stali się elfami i ludźmi, odpowiednio[7], elfy kierowane przez swych bogów, pod dowództwem Auri-Ela, musiały w końcu się wycofać i oddać ludziom Altmorę. Jednak elfi bogowie złapali przywódcę bogów ludzi, Lorkhana[8]. Po osądzie na ludzkim bogu na Adamantowej Wieży, za oszukanie reszty duchów Lorkhan został skazany na śmierć, poprzez zniszczenie ciała i trwanie jako duch w świecie śmiertelnym[9]. Trinimac wyrwał mu serce, jednak gdy on i Auri-el chcieli je zniszczyć, serce zaśmiało się im prosto w twarz, będąc niepodatnym na nic po związaniu się z Mundusem. Auri-El przymocował je do strzały i wystrzelił w morze, gdzie nikt już nie miał go odnaleźć. Człowiek zabrali ciało Lorkhana z pola bitwy i poprzysięgli zemstę elfim potomkom Auri-Ela po wsze czasy[8].

Pożarcie i upadekEdytuj

Gdy w Erze Meretycznej wśród merów pojawił się dysydencki ruch daedrycznych kultystów pod przywódctwem Velotha, Trinimac pojawił się próbując powstrzymać tych heretyków[1], natomiast w obronie swych wyznawców pojawił się też daedryczny książę, Boethiah, który przybrał postać pięknej dziewczyny i poprosił Trinimaca by ten go pocałował, Trinimac zgodził się, lecz dziewczyna w momencie pocałunku rozwarła swe usta tak szeroko jak tylko mogła i pożarła Aedrotha[10]. Boethiah przybrał potem jego postać i objawił wszystkim kłamstwa Aedr głosem Trinimaca, po czym wydalił z siebie fekalia, które były strawionym i oszalałym cieniem dawnej potęgi Aedr, zwanym odtąd daedrycznym księciem Malacathem[11]. Zarówno zgromadzeni szczerze oddani Trinimacowi, na znak szacunku, jak i heretycy, na znak zwycięstwa, wtarli w swoją skórę owe nieczystości i zmienili swe skóry[3]. Pierwsi stali się Orsimerami[11], drudzy Chimerami[12], wygnani z wysp Summerset, jako świadectwo niszczącego oddziaływania Daedr[2].

Herezje i odradzanie się wiaryEdytuj

Statua Trinimaca w Temple of Ire (Online)

Posąg Trinimaca z gry The Elder Scrolls Online: Orsinium

W 2E 583, w drugim Orsinium, król Kurog gro-Bagrakh, ustanawiając prawa nacji orków do posiadania własnych terytorii, ogłosił Trinimaca jako naczelne bóstwo swego państwa. Wielu przyjęło pogląd, że Trinimac wciąż żyje, a Malacath to zupełnie inny, osobny i demoniczny byt. Jednak większość uznała to za przeczące tradycji orków, spośród nich wielu aktywnie walczyło z reintrodukcją wiary w Trinimaca[4]. Temu kultowi przewodziła Najwyższa Kapłanka Solgra we, wzniesionej ku czci Trinimaca, Świątyni Gniewu[13].

Kurog manipulowany przez swą matkę Algę, zainscenizował atak na świątynię przez fanatyków Malacatha i wskazał Bazraqa gro-Fharuna, herszta czczącego Malacatha klanu i politycznego przeciwnika Kuroga, jako winowajce tej napaści. Jednocześnie jako szara eminencja dowodził Vosh Rakh, ekstremistyczny i brutalny kult Trinimaca, prowadzony przez matkę króla. Organizacja torturowała cywilów i wpajała im wiarę w jedynego słusznego boga. Na polecenie króla napadli na twierdzę Fharun i pojmali i uwięzili Bazraga. Poinstruował też swojego wysłannika , Vestige'a, by zorganizował jarl hersztów, na których planował ich zamordować. Po wykryciu jego machinacji, Vestige zamordował króla Kuroga, a Bazrag został nowym królem Orsinium. Kult Trinimaca został przez niego usunięty w cień[13]. Samo Orsinium pod jego dowództwem nie trwało wystarczająco długo by zapisać się na kartach historii[14].

W 3E 399[15], król Gortwog gro-Nagorm ponownie założył Orsinium zwane Nova Orsinium, i podobnie jak Kurog przywrócił i próbował rozpowszechnić kult Trinimaca, utrzymując iż Malacath jest absolutnie odrębnym demonem, chcącym by orkowie wiecznie byli traktowani za wyrzutków, tym samym skłaniając ich do jego czci. Orkowie mieszkający w mieście pomijając małą diasporę tradycjonalistów, zgodnie z wolą króla porzucili wiarę w Malacatha, lecz ci mieszkający z dala od terytorium stolicy trwają w ciągłej opozycji do starej wiary[14].

Nawigacja Edytuj

Bóstwa
Aedra
Auri-El/Alduin/AkatoshDibellaJephreJhunal/JulianosKynareth/KyneLorkhan/Shor/Shezarr/SheorMaraMorihausNirniOghmaPhynasterStendarr/StuhnSyrabaneTrinimac/OrkeyXarxesXen/Tsun/Zenithar
Daedryczni książęta
AzuraBoethiahClavicus Złośliwy i BarbasHermaeus MoraHircynJyggalagMalacathMehrunes DagonMephalaMeridiaMolag BalNamiraNocnicaPeryiteSanguineSheogorathVaermina
Inne
Anui-ElMagnusNumidiumSithis
Śmiertelnicy
AlessiaAlmalexiaArkayCuhlecainDagoth UrEphenI'ricJodeJoneKieranLamae BeolfagMannimarcoNerevarReman/Reymon EbonarmRajhinSageSaiSotha SilTalosVivec
Nieokreślone
AriusBaan DarDjenDugrodIusJa-Kha'jayJhim SeiMaiMystaraNotorgoPrzeciwnikQ'OlwenRaenRiddle'TharSpringseedStrennerVigrylWilderkingWszechstwórca
Kosmiczne siły
AnuPadomay
Yokudańscy bogowie
DiagnaHoonDingLekiMaloocMorwhaOnsiRuptgaSatakalSepTavaTu'whaccaZeht

Przypisy Edytuj

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Prawdziwa natura orków
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Różne wyznania Cesarstwa – Brat Mikhael Karkuxor
  3. 3,0 3,1 3,2 Antycypacje
  4. 4,0 4,1 4,2 Vosh RakhUgdorga, the King's Scribe
  5. Sacred Rites of the StonechewersNellic Sterone
  6. Dom Nieszczęść
  7. Anuada dla dzieci
  8. 8,0 8,1 Monomit
  9. Cykl Linia Czasu, Tom 1: Przed czasami ludzkości
  10. G. Keyes, Nowy Jork, 2011, Del Rey Books, Lord of Souls s. 8 - 9
  11. 11,0 11,1 The Fall of TrinimacThe Faithless One
  12. Przemieniony lud
  13. 13,0 13,1 Wydarzenia The Elder Scrolls Online: Orsinium
  14. 14,0 14,1 Pocket Guide to the Empire, Third Edition: OrsiniumImperial Geographical Society, 3E 432
  15. Jak Orsinium trafiło w ręce OrkówMenyna Gsost
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.