FANDOM


Upiorna Bariera (ang. Ghostfence) – magiczne pole siłowe, stworzone przez Trójcę, aby chronić Vvardenfell przed zarazą wywołaną przez Dagoth Ura.

Nazwa „Upiorna Bariera” wywodzi się od nazw barier tworzonych przez Dunmerów na terenach i w świątyniach klanów, co jest związane z dunmerskim kultem przodków. Zmarły członek rodziny mógł w swym testamencie poświęcić swe ciało lub jego część, by zostało właściwymi rytuałami włączone w upiorną barierę swego klanu. Szczątki stają się punktem zbornym dla duchów przodków. Im jest ich więcej w barierze, tym staje się ona potężniejsza[1].

Historia Edytuj

Upiorna Bariera (Morrowind)

Upiorna Bariera

Wielka Upiorna Bariera została stworzona przez Trójcę dzięki kościom wielu bohaterów Świątyni oraz części szczątków członków Rodów Indoril i Redoran. Oddali oni swoje duchy Świątyni jako rodzinie zastępczej w celu „wbudowania” w Upiorną Barierę. Oddali również szczątki z Katakumb Nekrom i wielu dawnych pól bitwy w prowincji Morrowind[1].

Powstanie Wielkiej Upiornej Bariery spowodowało spadek liczby przypadków tworzenia i powiększania rodzinnych barier, ponieważ trwało ciągłe wzmacnianie bariery wokół Dagoth Ur, postąpienie inaczej wiązało się nawet z oskarżeniem ze strony Świątyni o samolubność[1].

Według niektórych przedstawicieli Świątyni Upiorna Bariera zapewniała niegdyś całkowitą ochronę przed zarazą i burzami. Trudno orzec czy wynikało to z tego, że Trójca posiadała jeszcze wówczas dość mocy, czy też Dagoth Ur unikał konfrontacji pragnąc najpierw ufortyfikować swą pozycję przy Sercu Lorkhana.

Działanie Edytuj

Bariera była zasilana przez kryształy duszy w filarach. Dunmerowie mogli złożyć tam za pomocą szczątków dusze zmarłych, by chroniły żywych. Bariera miała jedno oficjalne wejście, nazywane Upiorną Bramą. Bariera, gdyż stworzona została przez Trójcę, w której skład wchodził sam Sotha Sil, musiała być szczytem osiągnięć magii, strukturalnie niepodobnym do oryginalnych upiornych barier.

Przypisy Edytuj

  1. 1,0 1,1 1,2 Dunmerowie i ich przodkowie
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.